
آلودگی خاک یکی از مشکلات جدی زیستمحیطی است که میتواند سلامت انسان، گیاهان و حیوانات را به خطر بیندازد. بررسی و پایش آلودگی خاک در آزمایشگاه معتمد محیط زیست شامل مجموعهای از روشها برای ارزیابی میزان و نوع آلایندهها در خاک است. این فرآیند به شناسایی منابع آلودگی، ارزیابی تأثیرات زیستمحیطی و طراحی استراتژیهای کاهش آلودگی کمک میکند.
روشهای نمونهبرداری از خاک به عواملی مانند نوع آلودگی، هدف از نمونهبرداری و شرایط جغرافیایی منطقه بستگی دارد. در ادامه به برخی از روشهای متداول اشاره میشود:
۱. نمونهبرداری سطحی
در این روش نمونهها از لایههای بالایی خاک (حدود ۵ تا ۳۰ سانتیمتر) برداشت میشوند. این روش برای ارزیابی آلودگی ناشی از فعالیتهای انسانی مانند دفع زبالههای صنعتی یا کشاورزی مناسب است.
۲. نمونهبرداری عمقی
برای بررسی آلودگیهایی که در عمق خاک نفوذ کردهاند، از این روش استفاده میشود. در این روش از ابزارهایی مانند اوگر (Auger) یا کر حفاری (Core Sampler) استفاده میشود.
۳. نمونهبرداری ترکیبی
در این روش نمونههایی از چند نقطه مختلف یک منطقه جمعآوری و ترکیب میشوند تا یک نمای کلی از کیفیت خاک ارائه شود.
۴. نمونهبرداری نقطهای
در این روش نمونهها از نقاط مشخصی که مشکوک به آلودگی هستند، برداشت میشوند. این روش برای بررسی تأثیر آلودگی ناشی از نشت مواد شیمیایی یا حوادث صنعتی مناسب است.
در فرآیند پایش آلودگی خاک، پارامترهای فیزیکی، شیمیایی و زیستی مختلفی مورد بررسی قرار میگیرند:
برای انجام فرآیند نمونهبرداری و پایش آلودگی خاک، از تجهیزات مختلفی استفاده میشود:
۱. تجزیه و تحلیل فیزیکی
در این مرحله ویژگیهایی مانند اندازه ذرات، چگالی و ظرفیت نگهداری آب بررسی میشود.
۲. تجزیه و تحلیل شیمیایی
شامل اندازهگیری فلزات سنگین، ترکیبات آلی و معدنی، pH و هدایت الکتریکی خاک است.
۳. تجزیه و تحلیل زیستی
بررسی فعالیت میکروبی، میزان آنزیمهای زیستی و تنوع زیستی موجود در خاک را شامل میشود.
پایش و نمونهبرداری آلودگی خاک یک فرآیند ضروری برای حفظ محیطزیست و سلامت انسانها است. انتخاب روشهای مناسب، رعایت استانداردهای نمونهبرداری و تجزیه و تحلیل دقیق آلودگی میتواند به بهبود کیفیت خاک و کاهش تأثیرات منفی آلودگی کمک کند. با توجه به افزایش فعالیتهای صنعتی و کشاورزی، پایش منظم خاک از اهمیت بالایی برخوردار است و میتواند نقش مهمی در مدیریت پایدار منابع طبیعی داشته باشد.